آدم اشتباه می‌کند. گاهی بعضی از این اشتباهات به قیمت سنگینی تمام می‌شوند؛ گاهی اشتباهات عمدی یا شخصی نیستند؛ گاهی فرد نمی‌داند که چه کار می‌کند؛ این بدان معناست که اگر در گذشته کسی با ما رفتار بدی داشته، لزوما عمدی نبوده بلکه او هم مثل دیگر افراد فقط انسان بوده‌است.

همان‌طور که ما پرورش و رشد پیدا می‌کنیم و یا مثلا رابطه خود را با کسی قطع می‌کنیم، آدم‌ها هم اشتباه می‌کنند؛ نه اینکه عمدی در کار باشد بلکه علت این بوده که صرفا راه دیگری بلد نبوده‌اند و یا نیافته‌اند.

اگر بخواهیم با این روش می‌توانیم احساساتی بد مانند تنفر، بیزاری، تاسف، پشیمانی و یا خشم نسبت به خودمان را از خود دور کنیم.

به خودمان بگوییم: «به برکت این مشکلات -نه علی‌رغم این مشکلات-  آدم مثبتی شده‌ام.»

«آب ریخته شده دیگه جمع نمی‌شه» پس ما باید همیشه به سمت جلو حرکت کنیم و به حرکت خودمان ادامه دهیم.

به اتفاقات برچسب «خوب» یا «بد» نزنیم. درست است که بعضی چیزها بد هستند من نیز قبول دارم، اما در واقع این بد بودن چیزی به جز روشی که ما اجازه میدهیم آن چیز بر ما تاثیر بگذارد نیست. می‌توانیم اجازه دهیم این بدی ها تمامی زندگی و وجود ما را فرا گیرد و باعث ایجاد نفرت و همین طور حال بد ما شود؛ اما می‌توانیم این بدی ها را به کناری گذاشته و آن‌ها را ویژگی‌های شخصیتی بدانیم که این باعث می‌شود آن‌ها را نه مثبت بدانیم و نه منفی.

بیشتر بخوانید:  Bijan Vosoughiبیژن وثوقی's Post

ما حتی اگر هم بتوانیم تمام کسانی را که در حق ما بدی کرده‌اند را پیدا کنیم،  سرزنش کنیم و یا حتی تلافی انجام دهیم باز هم آن‌ها نمی‌توانند کاری برای ما انجام دهند. ما هرکاری هم که بکنیم آن‌ها نمی‌‎توانند اعمال گذشته خود را جبران کنند؛ زیرا که «گذشته، گذشته» و آب ریخته شده دیگر جمع نمی‌شود. پس نمی‌شود به عقب بازگردیم. باید فقط به جلو حرکت کنیم.

این جمله را هیچ‌گاه فراموش نکنید: «همیشه رو به جلو حرکت کنید.»

دیدگاه خود را ارسال کنید...